حریم شخصی | حق دادنی نیست، گرفتنیست

روز ۲۸ ژانویه یا ۸ بهمن‌ماه رو روز حریم شخصی داده‌ها نام‌گذاری کردن و توی آمریکا، کانادا و ۲۷ کشور اروپایی این روز رو جشن می‌گیرن. توی این روز کمپین‌های اطلاع‌رسانی تشکیل میدن و متخصص‌های حریم شخصی به دانشگاه‌ها و مدرسه‌ها میرن تا در مورد اهمیت حریم شخصی افراد و حقوق اون‌ها در این زمینه اطلاع‌رسانی کنن.

با گسترش اینترنت، هر روز بر اهمیت این مسئله افزوده میشه. متاسفانه توی ایران این مسئله به شدت بی‌اهمیت گرفته میشه. از فروشنده‌هایی که رمز کارت بانکی شما رو می‌گیرن تا شرکت‌هایی که با اطلاعات شخصی شما، تجارت می‌کنن.

اما مهم‌ترین کار برای جلوگیری از این مسئله، اطلاع‌رسانی در مورد اهمیت این موضوع و بعد در مورد راه‌های جلوگیری از اون هست.

در مورد اهمیت این موضوع، می‌تونم یه مثال بزنم که چند روز پیش فقط با دونستن نیک‌نیم یکی از دوستان دوران دبستانم؛ به اسم و فامیلش، ایمیل، آدرس فیس‌بوک، شماره تلفن مبایل و حتی عکس‌های شخصیش دست پیدا کردم، فقط با چند تا جستجو.

شبکه‌های اجتماعی مکان خوب برای ارتباط راحت‌تر و به اشتراک گذاشتن اطلاعات با افرادی هست که می‌خوایم دسترسی داشته باشن، ولی مکانی بد برای اطلاعاتی که ما نمی‌خوایم هر کسی بهشون دسترسی داشته باشه. خبرگزاری دویچه‌وله چندین مقاله‌ی خوب در مورد نحوه‌ی تنظیمات حریم شخصی توی شبکه‌اجتماعی‌های مختلف مثل فیس‌بوک و گوگل‌پلاس و … داده که با خوندن و اعمال کردن اون‌ها می‌تونین از بفنا رفتن حریم شخصیتون جلوگیری کنین.

این مطلب رو در این باره بخونید: مجموعه‌ای از نوشته‌ها برای استفاده بهتر و ایمن‌تر از فیس‌بوک – دویچه‌وله

همچنین با استفاده از افزونه‌هایی مثل DoNotTrackMe و خیلی از افزونه‌های دیگه توی مرورگر دلخواهتون مطمئن بشید که فیس‌بوک، گوگل و … شما رو توی سایت‌های دیگه ترک نمی‌کنند.

البته این مشکل جاهای دیگه بدتر میشه، مثلا کافیه جستجویی در مورد خودرو بکنید تا گوگل تبلیغاتش رو بر اساس خودرو به شما نشون بده. خیلی از موقع‌ها توی این روند ممکنه حتی نتایجی رو برای شما حذف کنه در حالی که به کاربر دیگه‌ای نمایش میده.

برای آشنایی بیشتر با این موضوع این صفحه، Do Not Track Us رو ببینین و برای جلوگیری از اون از جستجوگر DuckDuckGo به جای گوگل استفاده کنید

از طرفی هر کسی که بین شما و این سایت اینترنتی باشه می‌تونه که اطلاعات شما رو برداره و مطمئن ترین راه برای جلوگیری از این کار استفاده از پروتکل SSL هست، برای این کار سعی کنید سایت‌ها رو با HTTPS باز کنید و یا از افزونه‌ی HTTPS Everywhere از موسسه EFF استفاده کنید.

من توی این وبلاگ قبلا از Google Analytics برای آمارگیری استفاده می‌کردم، اما به پیشنهاد دوست خوبم، امید مومن زاده، الان از نرم‌افزار piwik استفاده می‌کنم. توی این نرم‌افزار آزاد، به آزادی‌های شما احترام گذاشته میشه و اگه شما با فعال بودن گزینه‌ی Do Not Track توی مرورگرتون وارد وبلاگ من بشید، نرم‌افزار piwik شما رو ثبت نمی‌کنه.

این مقاله رو در مورد piwik از وبلاگ سرریزهای ذهن من بخونید: از حالا این وبلاگ اطلاعاتتون رو به گوگل نمی‌ده، حریم خصوصی شما مهمه

همین طور اگه می‌خواید ایمیلی که به من می‌زنید، وسط کار خونده نشه و یا اطلاعاتش دستکاری نشه، می‌تونین اون رو با کلید عمومی من رمز کنید و مطمئن بشید که فقط من می‌تونم اون رو بخونم.

پی‌نوشت: مثل این که افزونه‌ی wp-statictis وردپرس، به گزینه‌ی Do Not Track اهمیتی نمی‌ده، پس من هم افزونه رو غیرفعال کردم.

لینک‌های مرتبط

  1. We put your privacy first – Mozilla
  2. Data Privacy Day – Wikipedia